Polkazus; Glutenblij

Hierbij weer een blogje van de vier jaar oudere zus van Polkadotflying; ditmaal over mijn eigen gezin!

Toen mijn jongste dochter Elin geboren werd huilde ze; één grote opluchting voor ons als ouders,  want haar hartslag was veel te laag tijdens de bevalling. Wat wij toen nog niet wisten was dat het huilen van onze kleine baby nog wel even zou duren; ze huilde bijna twee jaar lang 10 uur of meer op een dag. 20 maanden oud was ze toen ze via de kinderarts in het LUMC in Leiden terecht kwam voor een biopsie. De diagnose volgde twee weken later, coeliakie Marsh 3a, geen twijfel mogelijk. Ons kind moest op glutenvrij dieet, wat waren wij blij met dit nieuws.

HEMA de Musical; Hoe het was

Bron; http://wilmersberg.nl

Er zijn van die musicals waarbij iedereen héél hard gaat gillen waarom je er in godsnaam heengaat. HEMA de musical is er ook zo een. Er wordt wat gegrinnikt, gelachen en vooral veel flauwe grapjes gemaakt over tompouces en rookworsten. Eigenlijk kon ik de mensen aan wie ik het vertelde ook geen ongelijk geven; ik wist zelf ook niet wat ik van de musical zou gaan vinden waar ik afgelopen vrijdagavond dankzij de Rotterdampas heen zou gaan. Maar agh, gewoon in mijn eigen stad in het Nieuwe Luxor theater, gezellig een avondje weg met een vriendin; als we het echt niets vonden konden we altijd nog weggaan toch?

Open brief aan John Ewbank

Lieve John,

Ik begin maar even met lieve, omdat ik denk dat je ieder aardig woord op dit moment wel kan waarderen.
Vrees niet; dit is geen brief om je af te zeiken of neer te sabelen, noch zal ik mijn mening over het lied verkondigen; die hou ik dit hele stuk voor mijzelf. Ok?

De revolutie van de werkende vrouw

Mijn overgrootoma’s hebben nooit gewerkt. Niet gebruikelijk, niet nodig. Zorgen voor de kinderen was de dagtaak van die tijd, en natuurlijk alle huishoudelijke klussen die zoveel meer tijd in beslag namen dan dat nu het geval is.

Oma 1 volgde het voorbeeld van haar moeder, oma 2 heeft wel gewerkt. Schoonmaken, een paar ochtenden in de week bij een bedrijf op fietsafstand. Geen van de vrouwen had een erg hoge opleiding genoten, niet gebruikelijk, niet nodig. Misschien hadden ze wel graag grote beroepen willen beoefenen; architect, archeoloog, astronaut. Dat was echter niet voor hun weggelegd; verkeerde tijd, verkeerde plaats.

Fijne series; Deadwood, Once Upon a Time en Downton Abbey

Ik ben nooit echt een seriemens geweest; heb er over het algemeen het geduld niet voor en het kan me ook niet genoeg boeien. Vooruit, eerder schreef ik al over een paar series die ik ook zeer kan waarderen maar naast Game of Thrones  heb ik lange tijd geen dingen gevolgd…en toen waren er ineens drie. Drie totaal verschillende series, maar waar ik wel heel erg van geniet of heb genoten;

Gevreesd en Geliefd

Zuchtend keek hij uit het raam. Het was zover. Max kon het nergens anders meer over hebben en wilde graag binnenshuis al Koningin genoemd worden;  “om te wennen” zoals ze zei. De meisjes hadden hoogoplopende ruzies met een boel gegil over wie welke kamer in het paleis zou krijgen.

En hij? Hij wist niet zo goed wat hij ervan moest vinden. “Koning Willem-Alexander.” Hij bleef het hele dagen murmelen, in de hoop dat door het voor zichzelf uit te spreken het blije gevoel zou komen wat iedereen om hem heen sinds de bekendmaking eind januari  leek te ervaren. Maar dat kwam niet.

Een bezoedelde jeugdheld

Bron: www.de-jaren-negentig.nl

Er zijn heel wat programma’s waar ik als kind graag naartoe had gewild om in het publiek te zitten of aan mee te doen. De Droomshow. Telekids. Willem Wever. Kinderen voor Kinderen. Eigenlijk kan je het zo gek niet bedenken of ik wilde wel mijn entree maken. Maar er was geen enkel programma waar ik zo graag aan mee wilde doen als “geef nooit op”. Je weet wel, dat programma waarbij je je “droomwens” instuurde;  een mooie taart maken, schaatsen tegen Rintje Ritsma, een vliegtuig “besturen”,  zwemmen met dolfijnen. Als jouw wens dan werd uitgekozen dan kwam je in de studio bij een hyperactieve Peter Jan Rens die dan jouw hand beetpakte waarna jullie samen een grote diepte insprongen om vervolgens op de plek waar jouw droomwens in vervulling ging uit te komen.

V-day

Bron: www.weheartit.com

Het is zo ver; V-day. Dames pakt uw zakdoeken, chocola en romcoms er maar bij. Want als er een ding duidelijk is als je de vrijgezellen onder ons moet geloven, dan is het wel dat vandaag een ware martelgang zou moeten zijn. Ik pleit dan ook voor een nieuwe naam op 14 februari; zelfmedelijden dag.

Open brief aan de nieuwe paus

bron: www.weheartit.com

Lieve paus,

De eerste zin is er één van hoop; ik hoop namelijk heel erg dat u lief bent. Niet omdat ik geloof dat u de plaatsvervanger van God op aarde bent - of zelfs überhaupt geloof -, maar omdat anderen dat wel doen. En ik denk dat het voor die mensen tijd is dat ze een lieve paus krijgen.

Een thuis maak je niet alleen.

Afgelopen zaterdag was het zover; mijn housewarming. Het moment om mijn vrienden door mijn nieuwe huis te leiden, ieder wetenswaardigheidje te vermelden, de cadeau's in ontvangst te nemen en natuurlijk vooral met elkaar te proosten. Proosten op hoe mooi het huis is geworden en dat de nieuwe start nu echt kan beginnen.

Ik geloof.

Bron: http://www.insaneasylumblog.com

Vriendin en ik zitten vrijdagavond samen op de bank de afgelopen kerstdagen te bespreken. Ze vertelt me de vele cadeaus die ze van haar familie heeft gekregen en wat ze van haar tegoedbonnen heeft gekocht. Ik vraag haar wat haar vriend haar heeft gegeven, degene met wie zij inmiddels anderhalf jaar samen is. Terwijl ze een sigaret aansteekt kijkt ze me aan. “We talked the talk”, zegt ze. Ik besluit er ook maar een op te steken.” And he walked the walk” vraag ik, terwijl ik het antwoord wel kan raden. Ze knikt. “Hij geloofde niet in sprookjes”. Ik weet meteen wat ze bedoelt.

2013; het jaar van

Bron: www.weheartit.com

• Een eerste eigen koophuis; 10 januari krijg ik de sleutel van wat de mooiste casa van Rotterdam gaat worden.
• Ook weer voor de eerste keer écht alleen wonen; na 5 jaar te hebben samen gewoond zal ik nu altijd alleen moeten schoonmaken, alleen moeten koken en alleen moeten opruimen. Voordeel is wel dat ik ook zelf mag bepalen wat ik kook, hoe ik schoonmaak en wanneer ik opruim.

Annie; Hoe het Was

Bron: www.theaterhits.nl

Voor een regisseur zal het een flink obstakel zijn: Werken met kinderen én dieren in een musical. En hoewel het met de dieren niet altijd ging zoals gewenst stalen de kinderen gisteravond de show tijdens de voorstelling van Annie. 

De Drie Zusters; Hoe het was

Bron: http://www.nationaletoneel.nl

Allemaal leven we volgens patronen die we onszelf opleggen. Die van mij omhelsden bijvoorbeeld dat ik als ik naar het theater ging bijna altijd musicals bezocht. Meestal dezelfde theaters, meestal hetzelfde genre, meestal met dezelfde mensen en acteurs. Patronen bieden nou eenmaal een prettig houvast. Nu ben ik  daar voor het eerst sinds tijden vanaf geweken; gisteravond bezocht ik met vriendin B. een toneelvoorstelling in de Koninklijke Schouwburg, Den Haag. De voorstelling “De Drie Zusters” van Tsjechov, uitgevoerd door het Nationale Toneel en geregisseerd door Theu Boermans was voor ons beide weer de eerste avondvullende toneelvoorstelling in tijden en wów; wat hebben we ervan genoten.

Originele tattoo artiesten: Ondrash

We hebben in deze reeks Xoil/Loïc en Peter Aurisch al besproken, dus nu is het dankzij een tip van Fiona (thanx babe!) tijd voor een derde originele tattoo-artiest: Ondrash uit Tsjechië om precies te zijn! Sowieso is het een belevenis om zijn Facebookpage te bekijken aangezien zijn Engels vrij hilarisch is, maar daarbuiten is het ook een zeer getalenteerde man. Zijn officiële site zal je door de vertaalmachine moeten halen, maar fijn nieuws bij deze man is, mocht je graag een tattoo van hem willen, dat hij veelal op tattoobeurzen in Europa te zien is.
Ikzelf ben er nog niet uit wat ik van zijn werk vind. Hij heeft niet één stijl zoals de andere besproken artiesten maar probeert veel verschillende dingen uit. Sommige van de stijlen spreken mij erg aan, andere weer totaal niet. Maar, zoals bij iedere artiest; kijk en oordeel zelf!

Hij gelooft in mij; hoe het was

Bron: www.musicals.nl

Vraag mij een musical over mijn eigen leven te schrijven en ik zal er verdomd goed vanaf komen; alle fouten die ik ooit gemaakt heb in mijn leven zullen weggepoetst zijn onder een flinke portie muziek, drama en vooral; menselijkheid. Rachel Hazes pakte ook haar moment om de vooroordelen over haar en haar leven met André Hazes weg te poetsen met de musical "Hij gelooft in mij" als eindproduct.

High-Tea in Rotterdam

Bron: www.weheartit.com

Niets, maar dan ook niets, fijner dan samen met vriendinnen een middag lang high-teaen. In het bijzonder als je ze al langere tijd niet gezien hebt en dus meer dan zat hebt om over bij te praten. Enig nadeel vind ik persoonlijk dat het vrij prijzig is, over het algemeen rond de €20 per persoon, waardoor mijn vriendinnen en ik de Groupon reastaurant aanbiedingen van Rotterdam altijd scherp in de gaten houden voor acties rondom High-Tea arrangementen in Rotterdam en omgeving. Hierbij mijn favoriete adresjes!

Blunders

Soms zou ik willen dat ik zo’n vrouw was die nooit blunders maakt. Die altijd met rechte rug door het leven gaat, nooit rood hoeft te worden, hoeft te hakkelen en die zeker nooit haar excuses voor een van die blunders hoeft aan te bieden. Helaas ben ik niet zo’n vrouw….Hier een paar van mijn dieptepunten. 

Kolonisten van Mars en mijn kandidatenlijst

Bron: www.tech.co

Het is vandaag het gesprek van de dag bij de koffiemachine op het werk;  de kolonie die in 2023 gesticht zal gaan worden op Mars als het aan het Nederlandse bedrijf Mars One zou liggen. De plannen lagen er al langer, maar gister en vandaag werd er in de verschillende media aandacht aan besteed, zoals dit bericht in de volkskrant.

Niet alleen zullen er 4 mensen naar Mars worden gestuurd, ook is het een enkeltje (er is immers geen ruimtestation op Mars en het zou ook te kostbaar zijn deze te bouwen) EN zullen wij ze, vanuit ons lullige planeetje, 24 uur per dag in de gaten mogen houden. Big Brother to the max zegmaar, aangezien we ze dan dus ook op televisie zullen zien sterven.

Originele tattoo artiesten: Peter Aurisch

Het is tijd voor deel twee van de originele tattoo artiesten. Bekeken we vorige keer Xïol/Loic, vandaag is de briljante Peter Aurisch aan de beurt. Deze man die werkzaam is in Berlijn is werkelijk een grootheid op het gebied van de tattookunst. Mocht je een afspraak met hem kunnen plannen (wat niet makkelijk is aangezien hij maanden en maanden achtereen is volgeboekt) heb je meteen de volle aandacht; hij heeft maar een afspraak per dag zodat hij zich helemaal kan concentreren op de klant. Ongetwijfeld niet goedkoop, dus voor nu houden we het maar even bij de foto's; kijk en geniet!